Kunst en cultuur spelen in Oostenrijk al heel lang een voraanstaande rol; ook in economisch opzicht. De cultuurnatie is het centrale element van de reclame voor het toerisme; vormgegeven door het behoud van de culturele erfenis.
De Oostenrijkse kunstbeoefening geeft het vermogen weer om de traditie op complementaire wijze in de tegenwoordige tijd te brengen en tegenstrijdigheden in een productief wisselspel te zetten. De traditie die betrekking heeft op de geestesgeschiedenis van het land, en dan vooral op de literatuur, muziek, beeldende kunst en filosofie, vertrouwt op dit fenomeen.
Deze spreuk tooit het ingangsportaal van de Wiener Secession, één van de belangrijkste kunstgenootschappen en expositieruimte voor de hedendaagse kunst. De zelforganisatie van kunstenaars en hun, door discussie gevormd, inzicht voor democratie zijn in Oostenrijks net zo goed traditie als een radicale avant-garde. Historische voorbeelden daarvoor strekken zich van de Secessionisten van Gustav Klimt over de Wiener Gruppe tot aan de Wiener Aktionismus.