Koncepcję „miasta 15 minut“ opracował Carlos Moreno, profesor specjalizujący się w systemach złożonych i inteligentnych miastach na Sorbonie w Paryżu. Koncepcja ta zakłada, że do wszystkich miejsc związanych z codziennym życiem można dotrzeć pieszo lub rowerem w ciągu 15 minut: z domu do supermarketu, do parku, szkoły lub placówki medycznej – wszystko to w ciągu kwadransa, bez korzystania ze środków transportu szkodliwych dla środowiska. Celem jest stworzenie bardziej zwartych, przyjaznych pieszym społeczności, w których ludzie są mniej uzależnieni od samochodów.
W 2024 roku Vittorio Loreto wraz ze swoim zespołem opracował metodę wizualizacji, w jakim stopniu dana aglomeracja odpowiada koncepcji „miasta 15 minut“. Loreto jest profesorem fizyki systemów złożonych na Uniwersytecie La Sapienza w Rzymie i założycielem „Sony Computer Science Laboratories“ w Rzymie – obie instytucje są również powiązane z wiedeńskim Complexity Science Hub.
Badanie, opublikowane w czasopiśmie naukowym „Nature“, pokazuje, że w ujęciu globalnym wiele europejskich miast, takich jak Mediolan, Kopenhaga, Lizbona i Paryż osiąga bardzo dobre wyniki pod względem łatwości dostępu. W miastach w USA, Afryce i niektórych częściach Azji ludzie często muszą pokonywać znacznie większe odległości, aby zaspokoić swoje podstawowe potrzeby. Jednym z wniosków płynących z badania jest to, że chociaż „miasto 15 minut“ może być rozsądnym celem dla niektórych lokalizacji, nie stanowi ono uniwersalnego rozwiązania dla wszystkich problemów miejskich na całym świecie.
Austriackie miasta wypadły bardzo dobrze w tej analizie. Trzy najlepsze miejsca zajęły: Graz, gdzie 92% mieszkańców może dotrzeć pieszo do wszystkich najważniejszych obiektów w ciągu 15 minut, następnie Wiedeń z wynikiem 91%, a na trzecim miejscu Innsbruck z wynikiem 89%.
W porównaniu z innymi miastami na świecie Wiedeń jest już miastem przyjaznym pieszym: ponad jedną trzecią codziennych tras Wiedeńczycy pokonują pieszo. Aby jeszcze bardziej promować ten trend, w Wiedniu stale podejmowane są różne inicjatywy. Przykładami takich działań są rozbudowa sieci ścieżek dla pieszych, tworzenie większej liczby chodników, otwieranie nowych stref dla pieszych i tworzenie ścieżek rowerowych. Te działania urbanistyczne mają również pozytywny wpływ na jakość powietrza w mieście, zmniejszając liczbę utwardzonych powierzchni i redukując poziom hałasu. Dodatkowymi korzyściami są tętniące życiem dzielnice oraz poprawa jakości przebywania w przestrzeni publicznej.
